§ 2.

Det er forbode å ha samkvem med rettssubjekt som nemnt i § 1 eller fara fram på ein måte som er eigna til å skaffe slikt rettssubjekt føremon. Det er soleis m.a. forbode: a) Å gjere avtale med eller til føremon for slikt rettssubjekt. b) Å ta på seg skyldnad andsynes eller til føremon for slikt rettssubjekt. c) Å yta teneste, levera gods eller verdepapir, betala pengar, skipa eller overføra rettar av kva slag det så er til slikt rettssubjekt eller til føremon for slikt rettssubjekt. d) Å ta mot teneste, gods, verdepapir eller anna yting frå slikt rettssubjekt. e) På kva måte det så er beinveges eller ved mellommann å senda melding av kva slag det måtte vera til slikt rettssubjekt. Forbodet gjeld ikkje gjerningar som er gjorde i offentleg ærend. Kongen eller den han gjev fullmakt kan gjera unnatak frå forbodet.